Hond - Persoonlijke verhalen | Zoetis

Hondeneigenaren vertellen

Twijfelt u nog steeds of de jeuk van uw hond meer is dan alleen jeuk? Dan kan het waardevol zijn om naast uw eigen waarnemingen ook ervaringen van andere hondeneigenaren te lezen. Hier zijn enkele verhalen van baasjes die hetzelfde hebben meegemaakt! Welke gedragsveranderingen vertoonden hun honden en hoe vonden zij een oplossing die zowel hond als eigenaar hielp?


Toen we Godan als puppy mee naar huis brachten, merkten we bijna onmiddellijk dat hij chronische jeuk vertoonde. Godan werd gewassen met speciale shampoos en kreeg speciaal dieetvoer. We gaven hem ook injecties met lage hoeveelheden van de allergie veroorzakende stof (allergeen-specifieke immunotherapie), zodat zijn allergische reactie langzaam zou kunnen gaan verminderen. Helaas zagen we geen verandering. Na jaren verschillende producten te hebben uitgeprobeerd en bijkomend antihistamine te hebben gebruikt, raakten we gefrustreerd want Godan bleef zich ellendig voelen. Hij blafte en gromde naar onze zoontjes, omdat hij niet aangeraakt wilde worden. 's Nachts hield hij ons wakker met zijn gekrab en gejank. Zijn huid was volledig beschadigd door het intensief gekrab.

We voelden ons machteloos. Omdat we de jeuk niet onder controle kregen en we hem niet 24 uur per dag in de gaten konden houden, heeft hij jarenlang een kraag omgehad. Uiteindelijk heeft de dierenarts hem op een corticosteroïden behandeling gezet, ondanks het risico op bijwerkingen. Helaas gaf dit slechts kortdurend verbetering.

De dierenarts adviseerde daarna een orale therapie, zonder corticosteroïden. We merkten al snel een verbetering in Godans jeuk. Het was anders dan elke andere behandeling die we hadden geprobeerd. Ik kan niet genoeg zeggen hoe blij ik ben dat we deze medicatie gevonden hebben en dat ik Godan nu een comfortabel leven kan geven. Het heeft hem gelukkiger gemaakt. Ook wij zijn nu gelukkiger en kunnen weer met Godan knuffelen.


We zagen de eerste symptomen toen Mollie ongeveer een jaar oud was. Ze zag felrood van kop tot teen en was bedekt met korsten van het krabben. Haar ogen en oren waren extreem gezwollen, en het was duidelijk dat ze zich ellendig voelde. Mollie lag de hele dag en had totaal geen energie of motivatie om iets te doen. We probeerden corticosteroïden medicatie als een kortetermijnoplossing, maar hierdoor had ze veel dorst en moest ze de hele tijd plassen.

Toen we uiteindelijk de juiste behandeling vonden, was dit een wereld van verschil. In slechts enkele dagen had Mollie niet meer zoveel jeuk of krabde ze zichzelf niet meer zo vaak, en haar energieniveau was aanzienlijk verbeterd. Ze kon niet alleen weer buiten spelen, ze wilde ook echt naar buiten om te spelen. Geleidelijk genazen de korstjes, en was haar huid niet meer zo rood en gezwollen. Het was geweldig om te zien hoe ze in slechts een paar dagen een heel andere hond was! Ze had echt een andere persoonlijkheid dan ervoor. Ik ben zo blij dat we eindelijk een behandeling hebben gevonden die werkt. Het heeft niet alleen Mollies leven gered, maar het heeft ook ons leven enorm veranderd.


Coco had al een lange voorgeschiedenis van chronische atopische dermatitis. Allerhande behandelingen, allergeen-specifieke immunotherapie en een zelf bereid hypoallergeen dieet hadden gefaald. Coco krabde zich voortdurend. Hij had al zijn haar verloren, zijn huid was zwart verkleurd, hij stonk verschrikkelijk en zijn huid zweette zelfs. Hij wilde niet meer spelen en hij keek altijd zo treurig. Ik voelde me echt gefrusteerd, omdat al talloze behandelingen gefaald hadden. Ik werd 's nachts soms wakker van het krabben van Coco. De dierenarts stelde voor om Coco's hardnekkige jeuk te behandelen met een langwerkende en corticosteroïd-vrije behandeling. Onmiddellijk na de aanvang van de behandeling waren de resultaten te zien, binnen een dag of twee krabde hij niet meer. Zijn haar is nu terug gegroeid en zijn huid is niet meer zo zwart als voorheen. De nieuwe behandeling is een wonder voor Coco.


Rosco was pas 7 maanden oud en zijn hele leven bestond uit krabben. Om huidbeschadiging te voorkomen droeg hij altijd sokken en niet 1, maar 2 kragen. Ondanks deze bescherming was hij nog steeds volledig gefocust op het zichzelf willen krabben. Hoewel zijn achterpoten bedekt waren met sokken, waren ze rood en ontstoken. Talloze behandelingen hadden gefaald, waaronder verschillende antibioticakuren en zelfs een eliminatiedieet. Rosco's jeukprobleem had een negatief effect op ons hele gezin.

Onze dierenarts diende een andere behandeling toe. De ochtend nadat Rosco zijn eerste injectie had gekregen, was de eerste ochtend waarop ik hem wakker zag, zonder een "ontzettende jeuk" over zijn hele lichaam. Drie maanden na aanvang van de behandeling was Rosco een totaal andere hond, zonder jeuk of huidletsels. De kraag en de sokken zijn verleden tijd!


Bovenstaande verhalen worden verstrekt als voorlichting en zijn niet bedoeld om een gesprek met een dierenarts te vervangen. Raadpleeg altijd uw dierenarts, zodat uw dier steeds de juiste zorg en behandeling krijgt!

voor dieren. voor gezondheid. voor u.
Logo