Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Vlooienbesmetting Bij Honden En Katten

Een vlooienbesmetting is een ziektebeeld dat ongemak veroorzaakt bij huisdieren (jeuk en irritatie) en vaak kan leiden tot allergische huidontsteking (dermatitis), wat jeukende wondjes met korstjes tot gevolg heeft (zg. allergische vlooiendermatitis).

Vlooien kunnen ook als vector dienen voor infectieuze organismen (bijv. lintworm, bepaalde virussen en de Bartonella-bacterie, de oorzaak van kattenkrabziekte).

Alles uitvouwen
  • De klinische symptomen die vlooien veroorzaken kunnen variëren en sommige dieren zullen zelfs bij een ernstige infestatie geen tekenen vertonen. Andere dieren krijgen al jeuk van een of twee vlooien.

    Vlooienbeten veroorzaken meestal heftige jeuk, wat kan leiden tot uitslag, ontsteking en haaruitval bij het dier. Vlooien kunnen ook besmettelijke organismen met zich meedragen die overgebracht kunnen worden op andere dieren, en zelfs op mensen. Als uw dier jeuk heeft en veel aan zijn huid of vacht krabt, bijt, schuurt of likt, kan hij vlooien hebben. Soms blijft het bij het beetje irritatie dat vlooien bij uw dier veroorzaken, maar als uw hond of kat vaak wordt gebeten, kan dit (vooral bij jonge pups en kittens) na verloop van tijd leiden tot ernstige bloedarmoede.

    Sommige honden en katten reageren extra hevig op vlooienbeten. Ze ontwikkelen een allergische reactie (allergische vlooiendermatitis) tegen het speeksel van de vlo en hebben voortdurend jeuk, wat enorme irritatie en ongemak veroorzaakt.   De jeuk leidt tot overmatig krabben en likken, waardoor hun vacht snel dunner wordt. Uiteindelijk kan dit leiden tot kaalheid, ontsteking van de huid en mogelijke bijkomende bacterie-infecties. Allergie voor vlooienbeten is de meest voorkomende overgevoeligheid bij huisdieren. Tot 40% van de honden in een gebied waar vlooien regelmatig voorkomen blijkt in enige mate antistoffen (IgE) te produceren tegen de allergieverwekkende bestanddelen in het speeksel van vlooien. De pruritus (jeuk) manifesteert zich bij getroffen dieren meestal op het achterlijf, waaronder de staartbasis, de dijen en de onderbuik. Bij katten zijn er ook vaak papels met korstjes te zien rond de nek. Het klinische patroon verschilt nogal tussen hond en kat: bij katten zal er bijvoorbeeld vaak een miliaire huidontsteking optreden (talrijke kleine korstjes) en ernstige alopecia (kaalheid), en bij honden vochtig eczeem en jeukende, erythemateuze huidontsteking.

    Vlooien zijn kleine, platte, donkerbruine beestjes en kunnen ontdekt worden als kleine beestjes die in de vacht van uw dier rondkruipen of springen. U kunt ook kleine zwarte korreltjes aantreffen in de vacht van uw huisdier. Dit zijn de uitwerpselen van de vlooien.

    Overzicht van symptomen

    • Beperkte verschijnselen tot ernstige infestatie
    • Krabben, jeuk, likken van de huid
    • Haaruitval, korstjes
    • Bacteriële huidinfectie
    • FAD (Flea Allergic Dermatitis, een overgevoeligheid voor vlooienspeeksel)
  • Nadat een infestatie is uitgeroeid, moet u uw huisdier blijven behandelen. U kunt het risico op vlooienbesmettingen aanzienlijk verminderen door regelmatig een anti-vlooienmiddel te gebruiken. Proactieve preventie is van belang bij iedere aandoening. Omdat vlooien het hele jaar aangetroffen kunnen worden en zich snel vermenigvuldigen, is het belangrijk om uw huisdieren regelmatig te behandelen – meestal maandelijks. Vraag uw dierenarts of dierenartsassistente om advies. Het is belangrijk om een behandeling te kiezen die eenvoudig is aan te brengen: vooral anti-vlooienmiddelen in pipetvorm (spot-on’s) zijn erg gemakkelijk aan te brengen en veilig voor dieren.

    Het is daarom belangrijk om huisdieren hun leven lang te behandelen tegen vlooien. Wanneer er dan vlooien uit eitjes komen die verspreid zijn door andere honden of katten of wilde dieren, en op een behandeld huisdier springen, zullen die vlooien gedood worden of zullen hun eitjes vernietigd worden. Op deze manier worden toekomstige vlooieninfestaties van onze huisgenoten dus voorkomen.

  • Het is zeer belangrijk om vlooieninfestaties op de juiste manier te behandelen en te voorkomen, en om daarvoor een dierenarts te raadplegen. Hoewel de mogelijkheden de afgelopen jaren sterk verbeterd is, is een succesvolle vlooienbestrijding nog steeds een uitdaging. Er zijn verschillende maandelijkse behandelingen verkrijgbaar voor spot-on applicatie in de nek of op de rug van het dier, of voor orale toediening.

    Omdat het grootste gedeelte van de levenscyclus van de vlo niet op de gastheer plaatsvindt, is het belangrijk om zowel de omgeving als het dier te behandelen. In ieder geval moeten huisdiereigenaren grondig stofzuigen, de slaapplek van het dier wassen en een verstuiver of spray gebruiken die vlooien in alle levensstadia aanpakt. Hoewel sommige commerciële producten vlooien in meer dan één levensstadium aanpakken, is er niet één die de poppen effectief doodt. Sommige spot-ons kunnen ook gebruikt worden om de omgeving te behandelen: door verspreiding van de werkzame stof in de leefomgeving van hond of kat worden larven en eitjes gedood.

    Om uw kat of hond voor vlooien te behandelen, is het belangrijk om met deze ‘onzichtbare’ factoren rekening te houden en te kiezen voor een intergrale aanpak. De behandeling moet zich richten op de volgende drie punten:

    • Volwassen vlooien op uw dier snel doden: kies een anti-vlooienmiddel dat de vlooien op uw dier snel doodt om jeuk, irritatie en het risico op ziekteoverdracht door volwassen vlooien tot een minimum te beperken.
    • Vlooieneitjes doden om verdere besmetting van de omgeving te voorkomen: huisdieren met een vlooieninfestatie verspreiden constant talloze eitjes. Onthoud dat 10 vlooien binnen één maand tot wel 15.000 eitjes kunnen leggen! Om verdere infestatie van uw huis te voorkomen, moet u een vlooienbehandeling kiezen die ook de vlooieneitjes doodt.
    • Vlooienlarven doden zodat de reeds besmette omgeving wordt behandeld: 95% van de vlooien leeft in de omgeving. Een vlooienbehandeling die ook de vlooienlarven en bestaande eitjes doodt, zal u sneller en effectiever helpen om van een vlooienplaag af te komen.
  • Van alle uitwendige parasieten die op huisdieren worden aangetroffen, komen vlooien het vaakst voor. Ctenocephalides felis, de kattenvlo, is de vlooiensoort die op katten en honden het meest wordt aangetroffen. Een vlooieninfestatie is onaangenaam en kan problemen opleveren voor dieren en hun eigenaren.

    De levenscyclus van de vlo beslaat een aantal weken tot een maand, hoewel vlooien onder de juiste omstandigheden nog langer kunnen leven. Tijdens hun levenscyclus ondergaan vlooien een complete metamorfose in drie fasen:

    • Volwassen vlooien springen op een gastheer (bijv. een kat, hond of mens) en beginnen zich binnen een aantal minuten te voeden met het bloed van hun gastheer. De vlooienbeten veroorzaken jeuk en irritatie en kunnen ernstige ziekten overbrengen.
    • Binnen 24 uur beginnen de vlooien met het leggen van talloze eitjes, die snel van de gastheer in de omgeving vallen.
    • Deze eitjes ontwikkelen zich in de omgeving binnen enkele dagen tot larven. De larven houden niet van licht en kruipen meteen diep in vloerbedekking en kieren, waardoor ze moeilijk te ontdekken zijn. De larven omhullen zich met cocons waarin ze zich ontwikkelen tot poppen die vele maanden kunnen overleven. Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, komen ze uit als nieuwe volwassen vlooien die klaar zijn om op een warmbloedige gastheer te springen. Daarna herhaalt de cyclus zich.

    Een enkel vrouwtje kan tot 50 eitjes per dag leggen. Binnen één maand kunnen 10 vrouwtjes samen dus tot 15.000 eitjes leggen. Het huisdier verspreidt de vlooieneitjes overal waar het gaat, zodat er in een huis al snel een plaag ontstaat. Een vlo kan in één sprong tot 33 cm ver springen. Infestatie van andere dieren en van mensen vindt dus eenvoudig plaats. Een vlo is 1 tot 2 mm lang, waardoor ze nauwelijks zichtbaar zijn. Voor elke 5 vlooien op een dier zijn er 95 potentiële vlooien verstopt in de omgeving (eitjes die van het dier vallen, bestaande eitjes en larven in de omgeving). Het hele huis, inclusief vloerbedekkingen, banken, bedden en de leefomgeving van het dier, kan zwaar besmet zijn met vlooieneitjes en larven, wat de oorzaak vormt voor toekomstige herbesmetting van het huisdier. Stofzuigen in huis zal hooguit 50% van de eitjes en larven verwijderen, omdat ze diep in vloeren en tapijten verstopt zitten en vastzitten aan de vezels. Vlooien kunnen als pop tot 6 maanden in de omgeving overleven.

    Een enkele vlo zal zijn gastheer ongeveer 10 keer per dag bijten en tot 15 keer zijn eigen lichaamsgewicht aan bloed opnemen. Vlooien beginnen zeer snel na aankomst op hun gastheer met voeden: 25% van de vlooien neemt het eerste bloedmaal al binnen 5 minuten en 97% binnen een uur. Het uitgebreide bloedzuigen betekent dat vlooien bij een ernstige infestatie bloedarmoede kunnen voorzaken, ook bij dieren die verder gezond zijn. In extreme gevallen kan dit zelfs tot de dood leiden, vooral bij jonge dieren.