Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Urineweginfectie bij katten

Nefritis en FLUTD

Aandoeningen aan de urinewegen komen veel voor bij katten. Ze staan bekend als aandoeningen van de lagere urinewegen bij katten of FLUTD (Feline Lower Urinary Tract Disease). De symptomen die bij katten gezien worden zijn meestal hetzelfde, ongeacht de oorzaak. Een bacteriële infectie speelt slechts zelden een rol bij FLUTD.

Alles uitvouwen
  • De urinewegen vormen het systeem dat het lichaam gebruikt om vocht en allerlei afvalstoffen te verwijderen. De basis vormen de beide nieren, die het bloed filteren en zuiveren. Overtollig vocht en ongewenste afvalstoffen gaan door een buisje, de urineleider, vanuit iedere nier naar de blaas. Daar wordt de urine opgeslagen. Tijdens het urineren trekt de blaas samen om zich via de grotere, enkelvoudige urinebuis, naar buiten toe te legen.

    Een ontsteking van de nieren heet nefritis. De oorzaak kan een infectie zijn door bacteriën die via bijv.een tandvleesinfectie of een geïnfecteerde bijtwond in de bloedbaan terecht zijn gekomen. Maar een nefritis kan ook voortkomen uit een infectie die zich via de blaas naar de nieren heeft uitgebreid. 

    Een ontsteking van de blaas heet cystitis. Dit is de belangrijkste vorm van FLUTD. Een bacteriële infectie is zelden oorzaak van cystitis en andere vormen van FLUTD. Andere, veel vaker voorkomende oorzaken zijn onder andere kristalvorming in de urine of blaasstenen, en stress. In veel gevallen van FLUTD is het niet mogelijk om een oorzaak te vinden. We spreken dan van een idiopathische cystitis 

  • Blaasaandoeningen (cystitis of FLUTD) kunnen verschillende oorzaken hebben, maar de symptomen zijn vrijwel altijd hetzelfde. De problemen doen zich bij katten vaak aanvalsgewijs voor, en veel blaasproblemen hebben een recidiverend (steeds terugkerend) karakter.

    Van nature zullen katten de symptomen proberen te verbergen zodat de aandoening al in een vergevorderd stadium kan zijn op het moment van ontdekken. De belangrijkste symptomen zijn:

    • Moeite met en pijn bij het urineren.
    • Vaker urineren, steeds kleine beetjes.
    • Bloed in de urine.
    • Buiten de kattenbak urineren.

    Als u ziet dat uw kat perst om te urineren terwijl er slechts een paar druppels (of niets) uitkomt, moet u dit behandelen als een medisch noodgeval, omdat dit kan wijzen op een blokkering van de urineafvoer door steentjes of gruis.

    Nierziekte (nefritis) is een gevolg van een infectie via de bloedbaan, en in sommige gevallen via de blaas.

    De verschijnselen zijn onder andere:

    • Meer drinken en urineren.
    • Lusteloosheid en koorts in de beginfase.
    • Gewichtsverlies, zwakte en verlies van eetlust bij langdurige infecties
    • Braken en misselijkheid.

    Deze verschijnselen komen ook vaak voor bij andere ziektes, en zijn dus niet specifiek voor nefritis. In alle gevallen moet de dierenarts worden geconsulteerd, en verder onderzoek zal noodzakelijk zijn om uit te zoeken wat er precies aan de hand is.

  • De diagnose FLUTD zal vaak aan de hand van de verschijnselen gesteld kunnen worden, maar dit zegt niets over de oorzaak. De eerste stap bij verder onderzoek is om een urinemonster te onderzoeken op bijv.de aanwezigheid van eiwitten, kristallen, bloedcellen en bacteriën.

    De diagnose van een bacteriële infectie wordt gesteld door het aantonen van de aanwezigheid van bacteriën in de urine. Een bacteriële infectie kan echter het gevolg zijn van een ander probleem, zoals blaasstenen of kristallen, en hoeft dus niet op zich zelf te staan. Als de blaasproblemen steeds terugkeren is verder onderzoek nodig,  het afnemen van bloed, blaasonderzoek aan de hand van een echografie, of röntgenfoto’s. 

  • De behandeling van een bacteriële infectie richt zich op het volgende:

    • Volledig elimineren van de aanwezige ziekmakende bacteriën.
    • Indien van toepassing aanpakken van de bron: gebitsverzorging, wondgenezing.
    • Geven van een speciale voeding om de pH-waarde en mineralen samenstelling van de urine bij te stellen.
    • Verwijderen van kristallen en gruis die de urinebuis blokkeren (katers).
    • Schoon drinkwater ter beschikking stellen.

    Als antibiotica nodig zijn gaat het meestal om een wat langere kuur. Een veel voorkomende reden voor het mislukken van een behandeling is dat de eigenaar de antibioticakuur niet volledig afmaakt.

    Verder kunnen diverse andere medicijnen worden gebruikt, alsmede speciale dieetvoedingen.

    Uw dierenarts zal voor ieder geval een aangepaste behandeling kiezen.

  • Het aanmoedigen van regelmatig urineren is belangrijk. De plek van de kattenbak moet zodanig zijn gekozen dat de kat zich daar op zijn gemak voelt, en de kattenbakvulling moet regelmatig worden vervangen, zeker als de kat de bak deelt met andere katten. In het algemeen is het verstandiger om voor iedere kat een eigen bak beschikbaar te hebben.

    Het voltooien van de antibioticakuur is belangrijk om terugkeer van de infectie te voorkomen.

    De dierenarts kan een speciale dieetvoeding aanbevelen die bedoeld is voor katten met een verhoogd risico op kristallen in de urine.