Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Maagdarmontsteking (Gastro-Enteritis) Bij Honden En Katten

Maagdarmontstekingen worden gekenmerkt door plotseling optredende misselijkheid, braken en/of diarree. In de meeste gevallen wordt een maagdarmontsteking veroorzaakt door het eten van iets verkeerds en zal een behandeling van de verschijnselen goed aanslaan. Infectieziektes en het inslikken van vreemde voorwerpen kunnen ook verschijnselen van een maagdarmontsteking veroorzaken. Hiervoor is een specifieke behandeling nodig.

Alles uitvouwen
  • Maagdarmontsteking is een niet-specifieke term om een irritatie of ontsteking van het spijsverteringskanaal (darmen of maagdarmkanaal) te omschrijven die gekenmerkt wordt door plotseling braken en/of diarree. Als het probleem zich beperkt tot braken, wordt ook wel de term ‘gastritis’ (maagontsteking) gebruikt, en in het geval van alleen diarree wordt gesproken van ‘enteritis’ (darmontsteking). 

    Een ongecompliceerde maagdarmontsteking wordt meestal veroorzaakt door het eten van bedorven of besmet voedsel. Dit komt vaker voor bij honden dan bij katten, omdat honden minder kieskeurig zijn met wat ze eten. De echte oorzaak van de maagdarmontsteking wordt vaak niet achterhaald en bij de meeste dieren is de behandeling gericht op het bestrijden van de ziekteverschijnselen. Door de symptomen (bijv. braken en diarree) te behandelen zal het dier zich snel beter voelen en vlotter herstellen.

    Specifieke oorzaken van maagdarmontstekingen kunnen onder andere zijn: het inslikken van vreemde voorwerpen, giftige stoffen, planten, irriterende middelen, interne parasieten, virussen (bijv. parvo) of, in zeldzame gevallen, bacteriën. In deze gevallen kan een specifieke diagnose gesteld worden na het uitvoeren van gerichte tests. 

    Een zeer ernstige vorm is hemorragische gastro-enteritis (bloederige maagdarmontsteking), waarbij bloed of bloedafbraakproducten gezien kunnen worden in het braaksel en/of de ontlasting van de hond. Deze zijn dan rood of zwart gekleurd. De oorzaak hiervan is niet altijd onmiddellijk onduidelijk, maar behandeling van de verschijnselen moet zo snel mogelijk gestart worden: dergelijke aandoeningen kunnen levensbedreigend zijn. 

  • Maagdarmontsteking is meestal een acute aandoening die gekarakteriseerd wordt door plotseling braken en/of diarree. Meestal braakt het dier voedsel en gal uit, maar er kunnen ook kleine hoeveelheden bloed in het braaksel zitten. Als dat gebeurt moet altijd direct contact worden opgenomen met de dierenarts. Huisdieren met een maagdarmontsteking hebben meestal geen belangstelling voor eten en voelen zich niet lekker. Koorts en echte buikpijn komen niet vaak voor, maar – naast braken en/of diaree – misselijkheid wel. Misselijkheid is te herkennen aan kwijlen, likken van de lippen/smakken, kokhalzen, gebrek aan eetlust en lusteloosheid. 

    Al of niet inschakelen van de dierenarts is afhankelijk van de algemene toestand en de ziekteverschijnselen van het dier. Een dierenarts moet altijd geraadpleegd worden wanneer het dier verschijnselen heeft van aanhoudend, frequent of hevig braken (vaker dan 2-3 keer per dag), aanhoudende/overvloedige diarree, verlies van eetlust, lusteloosheid, roze braaksel of rode/zwarte ontlasting, en koorts.

    Een belangrijke complicatie bij braken en diarree is uitdroging. Dit kan erg gevaarlijk zijn voor de gezondheid van het dier en tot de dood leiden, vooral bij jonge dieren. 

  • De diagnose van een lichte maagdarmontsteking kan gesteld worden aan de hand van de verschijnselen, zoals braken en/of diarree zonder verdere complicaties. Tenzij de eigenaar weet dat het dier mogelijk een irriterende stof, bedorven voedsel o.i.d.  heeft ingeslikt, zal het vaststellen van de onderliggende oorzaak in het algemeen niet mogelijk zijn..

    Als er klinische verdenking is op meer dan een ongecompliceerde maagdarmontsteking, of als er een andere, onderliggende oorzaak vermoed wordt die een aparte aanpak vereist, zal de dierenarts verder onderzoek uitvoeren om vast te stellen wat er precies aan de hand is Dergelijk nader onderzoek kan onder andere bestaan uit röntgenfoto’s van de buik, echografie van de buik, bloedtests of ontlastingonderzoek (bijv. om darmparasieten of virale ziektes zoals een infectie met het parvovirus bij puppy’s vast te stellen).

    Bloedtests zijn onmisbaar om te bepalen of ziektes van de interne organen als oorzaak van de verschijnselen een rol spelen, en zijn daarnaast een belangrijk hulpmiddel om ernst en mogelijke complicaties van de ziekte vat te stellen.

  • De behandeling van acute maagdarmontsteking bestaat voornamelijk uit ondersteunende zorg en medicatie ter behandeling van de verschijnselen (bijv. braken, diarree). Het tegengaan van het braken en de diarree  is van groot belang, omdat verlies van vocht en zout voorkomen moet worden. Dit kan namelijk leiden tot uitdroging, en snel levensbedreigend worden.

    De ondersteunende zorg bestaat verder uit het toedienen van een uitgebalanceerde oplossing van zouten en vocht (dit heet ‘vloeistoftherapie’). Dit kan oraal gegeven worden wanneer het braken onder controle is, of anders via een intraveneus infuus.

    De dierenarts kan daarnaast voorschrijven om het dier gedurende een korte periode te laten vasten, gevolgd door het geven van specifieke, licht verteerbare voeding in kleine hoeveelheden.

    Als de dierenarts een onderliggende oorzaak vermoedt en vaststelt, moet deze gericht en specifiek worden behandeld. Als een bijvoorbeeld een worminfectie de oorzaak van de problemen is moet een passende wormkuur worden gebruikt. 

    De meeste niet-specifieke maagdarmontstekingen genezen binnen een aantal dagen, mits het vloeistofverlies beperkt wordt. Het is zeer belangrijk dat u de gezondheid van uw dier tijdens de behandeling thuis goed in de gaten houdt. Als de gezondheid van uw dier niet binnen 1 tot 2 dagen vooruit gaat, als deze verslechtert of als er nieuwe verschijnselen optreden (bijv. bloed in de ontlasting, toegenomen sloomheid, zwakte, koorts, enz.), dan moet zonder uitstel een vervolgbezoek aan de dierenarts gebracht worden. 

  • Honden zullen van nature op zoek gaan naar eten. Als u ze al op jonge leeftijd leert dat ze alleen het voer mogen eten dat u ze geeft, dan zal dat later grote voordelen opleveren door een afgenomen kans dat zij iets van de straat eten.

    Zowel honden als katten kunnen gevoelig zijn voor plotselinge veranderingen in hun voeding. Het is dus erg belangrijk om een nieuw voer geleidelijk en in de loop van een aantal dagen te introduceren.

    Door uw dier regelmatig te laten vaccineren, beschermt u hem tegen verschillende ernstige virusziektes die het maagdarmkanaal aantasten, zoals een parvovirusinfectie.

    Ten slotte is regelmatig ontwormen (ten minste 4 keer per jaar) met een breedspectrum antiwormmiddel in combinatie met een anti-vlooienbehandeling om bepaalde darmwormen te voorkomen (bijv. Dipylidium) zeer belangrijk bij zowel jonge als volwassen honden en katten.

Meest bekeken pagina's
  • Alvleesklierontsteking