Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Kanker Bij Honden En Katten

Kanker bij huisdieren is een veel gestelde diagnose en er wordt geschat dat ongeveer 1 op de 4 honden en 1 op de 6 katten op enig moment in het leven een tumor zal ontwikkelen. Daarnaast overlijdt bijna 50% van alle honden ouder dan 10 jaar als gevolg van een kanker-gerelateerd probleem.

Kanker wordt vaak beschouwd als een chronische aandoening die vooral oudere honden en katten treft. Het kan ontstaan in diverse organen. Tumoren bij huisdieren kunnen echter, evenals bij de mens, worden behandeld en in veel gevallen kan met de juiste behandeling een volledig herstel bereikt worden zodat het huisdier van een goede kwaliteit van leven kan genieten.

 

Alles uitvouwen
  • De wetenschappelijke vooruitgang in de diergeneeskunde, de beschikbaarheid van vaccins en een toegenomen medische zorg voor huisdieren hebben ertoe geleid dat honden en katten langer leven. Hierdoor zullen zij echter ook vaker aandoeningen kunnen ontwikkelen die gepaard gaan met het ouder worden, zoals kanker.

    Daarnaast zijn er diverse omgevingsfactoren (o.a. blootstelling aan zonlicht, inhalatie van uitlaatgassen etc.) die het risico op kanker bij huisdieren kunnen vergroten. Ook hormonen kunnen een rol spelen bij bepaalde kankersoorten. Het op vroege leeftijd castreren van teven en poezen verlaagt bijvoorbeeld het risico op melkkliertumoren. Tot slot kunnen ook erfelijke factoren een rol spelen. Sommige rassen lopen een hoger risico op het ontwikkelen van bepaalde kankersoorten. Botkanker bijvoorbeeld wordt vaker waargenomen bij grote hondenrassen.

  • De symptomen van kanker zijn gekoppeld aan de oorspronkelijke tumor, die groeit en het omliggende weefsel binnen kan dringen, of aan de metastase die andere verder weg gelegen organen kan binnendringen. Een uitgebreide beschrijving van alle verschijnselen van kanker bij de hond en kat is moeilijk te geven. De volgende, niet complete, lijst bevat een overzicht van symptomen die kunnen voorkomen:

    • Apathie en algemeen ziek zijn
    • Abnormale zwelling of bulten die niet verdwijnen en/of groeien op de huid of andere organen
    • Niet helende wonden
    • Vermindering van eetlust en onverklaarbare gewichtsafname
    • Problemen met eten of slikken, slechte adem
    • Aanhoudende kreupelheid
    • Problemen tijdens het urineren of ontlasten
    • Bloeding of uitvloeiing uit een lichaamsopening (bv. de neus)

    Deze symptomen kunnen ook worden toegeschreven aan andere aandoeningen dan kanker, zoals bijvoorbeeld bij de oudere hond waar kreupelheid kan duiden op bottumoren, maar ook op een gewrichtsontsteking. Alleen uw dierenarts kan het verschil zien tussen de diagnose nieuwvorming (kanker) en andere aandoeningen.

  • Net als bij mensen is het bij huisdieren moeilijk om kanker te voorkomen, omdat er allerlei factoren meespelen bij de ontwikkeling ervan. Van bepaalde ingrepen is aangetoond dat ze het risico op een bepaald type kanker verminderen (bijv. het steriliseren van teven vóór de eerste loopsheid ter voorkoming van melkkliertumoren).

    Het is echter belangrijk om te benadrukken dat het nastreven van een gezond leven voor uw huisdier (aangepaste voeding, voldoende beweging, goede luchtkwaliteit, enz.) waarschijnlijk de meest effectieve manier is om het risico op bepaalde soorten kanker te beperken.

  • Bij huisdieren kunnen, met de huidige ontwikkeling van de diagnostische beeldvormende technieken, de medische en chirurgische behandelingen van kanker en de bestralingstherapie, steeds meer kwaadaardige tumoren worden behandeld, vooral als de diagnose vroeg gesteld is. Sommige tumoren kunnen worden genezen en andere kunnen onder controle worden gehouden voor een behoorlijke periode met behulp van langdurige toediening van medicijnen zodat uw huisdier een normaal, gelukkig leven kan leiden. Helaas zijn sommige tumoren te ver gevorderd om nog te reageren op een behandeling en is overleg met uw dierenarts nodig om te kiezen tussen ondersteunende (palliatieve) zorg of euthanasie.

    De gekozen behandelingsmogelijkheid zal afhangen van het type kanker, het stadium en de beschikbaarheid van de therapie. Er is een enorme vooruitgang geboekt bij de behandeling van kanker bij huisdieren en de meeste technieken die zijn ontwikkeld voor de mens, kunnen ook bij huisdieren gebruikt worden. Het verwijderen van de tumormassa via chirurgie blijft de hoeksteen van de behandeling van de meeste tumoren en kan in veel gevallen genezend (curatief) zijn. Soms is daarvoor een verwijzing naar een gespecialiseerde dierenartsoncoloog nodig.

    Antikanker diergeneesmiddelen zoals cytotoxische chemotherapie en gerichte therapie met specifieke remmende stoffen worden met veel succes gebruikt voor bepaalde vormen van kanker bij huisdieren. In het algemeen tolereren huisdieren chemotherapie vele malen beter dan humane patiënten. Zij hebben minder last van ‘klassieke’ bijverschijnselen zoals misselijkheid, braken, diarree, infecties of haaruitval. In de diergeneeskunde worden de doseringen voor chemotherapeutica die gebruikt worden bij huisdieren bovendien aangepast om bijverschijnselen te vermijden of op zijn minst te minimaliseren. Deze kunnen echter wel optreden, zij het minder vaak dan bij de mens, waarna een verlaging van de dosis en ondersteunende therapie (bv. het voorschrijven van middelen om bijwerkingen van kankerbestrijdende geneesmiddelen zoals misselijkheid en braken te voorkomen of te bestrijden) nodig kunnen zijn. Daarom is het van groot belang dat een dier dat behandeld wordt voor kanker op de voet gevolgd wordt door zijn dierenarts en dat deze regelmatig wordt geraadpleegd, ook op momenten van bezorgdheid.

    Sommige geneesmiddelen (orale medicijnen voor toediening thuis) zijn specifiek ontwikkeld voor gebruik bij honden. Hiermee is succes geboekt bij honden met huidkanker. Het is erg belangrijk dat honden die deze geneesmiddelen voorgeschreven hebben gekregen, regelmatig gecontroleerd worden door hun dierenarts om de respons op de behandeling en eventuele bijwerkingen in de gaten te houden.

    Radiotherapie of bestralingstherapie wordt bij huisdieren gebruikt om bepaalde vormen van kanker te behandelen. Sommige tumoren, zoals die van de mond, neus, huid of hersenen kunnen goed reageren op radiotherapie. Radiotherapie kan gepaard gaan met enkele bijwerkingen die doorgaans beperkt zijn. Radiotherapie vindt plaats in gespecialiseerde centra onder toezicht van een dierenarts. 

    Ongeacht het type tumor en de gekozen behandeling, staat de levenskwaliteit van het huisdier dat een kankertherapie ondergaat centraal. Alle kankertherapieën hebben als doel een volledige genezing te bewerkstelligen of de kanker terug te dringen, met tegelijkertijd het minimaliseren van de bijwerkingen. Bij ernstige bijwerkingen wordt de behandeling hierop aangepast door uw dierenarts. Het is belangrijk dat uw huisdier normaal van zijn leven kan genieten en met plezier zijn dagelijkse dingen doet.

  • Het is belangrijk om bij een ouder wordend dier goed te letten op veranderingen in gedrag en eetlust en alert te zijn op de eerder genoemde symptomen. Als uw huisdier afwijkingen vertoont, zoals een verandering in gedrag en/of lichamelijke conditie, maak dan een afspraak met uw dierenarts. Ook zorgvuldig, volledig en regelmatig aaien van uw dier is heel belangrijk, omdat u hierdoor huidverdikkingen kunt opmerken die kunnen duiden op een tumor.

    Uw dierenarts zal het waargenomen probleem in combinatie met de klinische symptomen beoordelen en vaststellen of deze veroorzaakt kunnen worden door een vorm van kanker, en vervolgens het type kanker en het stadium vaststellen (bijv. of het om een vroeg of meer gevorderd stadium gaat). Vaak zijn aanvullende onderzoeken nodig zoals het nemen van een bloedmonster voor specifieke testen, het maken van een röntgenfoto of een echo. In de meeste gevallen zal er een biopt genomen worden om het type kanker vast te stellen.

    Een biopt van de massa bestaat uit het nemen van een stukje tumorweefsel dat opgestuurd wordt voor analyse. Soms moet uw dier hiervoor gesedeerd worden of onder algemene narcose worden gebracht. De ingreep is niet pijnlijk voor uw dier en vormt een belangrijk hulpmiddel voor het bevestigen (of ontkrachten) van de diagnose kanker. Bovendien zal het weefselonderzoek (histologisch onderzoek) duidelijk maken om welk type kanker het gaat. Soms wordt ook met een fijne naald een opzuigbiopt genomen, waarvoor meestal geen sedatie nodig is. Hiermee worden enkele kankercellen verzameld voor microscopisch onderzoek (cytologie). In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zullen deze diagnostische technieken de kankercellen niet stimuleren of verspreiden. 

    Zoals bij elke aandoening, is het belangrijk om zo snel mogelijk de hulp van uw dierenarts in te roepen. Kanker is inderdaad beter te genezen wanneer de diagnose in een vroeg stadium wordt gesteld, dus het belangrijkste onderdeel van de behandeling is een vroege diagnose.  Een beslissing die bestaat uit afwachten om te zien wat er gebeurt, moet vermeden worden. Zoals te verwachten zullen de meeste tumoren, vooral de kwaadaardige, niet spontaan verdwijnen en doorgaan met groeien in de loop van de tijd.