Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Ectoparasieten Bij Honden En Katten

Uitwendige parasieten (ectoparasieten) voeden zich met huidschilfers en bloed van huisdieren en kunnen directe schade veroorzaken door bloedverlies en huidirritatie. Daarnaast fungeren talrijke externe parasieten (bijv. teken) als vector van ernstige gegeneraliseerde (systemische) aandoeningen bij dieren ( babesiose, ziekte van Lyme, enz.). Andere parasieten (bijv. Sarcoptes mijten) kunnen ook overgedragen worden op mensen (Sarcoptes-schurft is een zoönose).

Alles uitvouwen
  • Onder uitwendige parasieten (ectoparasieten) vinden we een hele reeks parasitaire geleedpotigen van de ordes Acarida (teken en mijten) en Insecta (vlooien, bijtende en zuigende luizen, muggen, vliegen en zandvliegen).

    De klinische symptomen die het gevolg zijn van een besmetting met een ectoparasiet hangen af van de soort parasiet op de huid van het huisdier. Symptomen die het gevolg kunnen zijn van externe parasieten als vlooien, mijten, en teken zijn onder andere:

    • krabben, jeuk
    • schuren
    • zo hard aan de eigen huid bijten dat er wonden ontstaan (“automutilatie”)
    • haaruitval
    • slechte vachtconditie

    Als deze verschijnselen optreden, dan moet een dierenarts geraadpleegd worden.

    Het is ook mogelijk dat uw dier geen enkel symptoom van een ectoparasitaire besmetting vertoont. Het enige zichtbare verschijnsel kan dan een teek zijn die zich heeft aangehecht op de huid van uw hond. De teek dient echter toch snel verwijderd te worden om door teken overgedragen ziektes te vermijden.

    Uw dier kan ook klinische symptomen vertonen van een systemische ziekte die overgedragen is door een teek of zandvlieg ( babesiose, ehrlichiose, leishmaniose, enz.). Wanneer er ziektesymptomen optreden, moet altijd een dierenarts geraadpleegd worden.

  • Het voorkómen van ectoparasieten is van essentieel belang. De eenvoudigste manier om het risico op een teken- en vlooienbesmetting te verminderen, is door regelmatig gebruik te maken van geneesmiddelen die ontwikkeld zijn om deze besmettingen te voorkomen. Medicijnen zorgen voor een effectieve bestrijding van bestaande besmettingen en voorkomen nieuwe. De meeste middelen voor honden en katten zijn beschikbaar via de dierenarts, die u professionele informatie kan geven over de gezondheid en het welzijn van uw dier en u kan adviseren over de preventie van besmettingen met de verschillende ectoparasieten.

  • Het is belangrijk om externe parasieten te bestrijden, omdat:

    • ze huidbeschadigingen kunnen veroorzaken
    • ze pathologische reacties van het afweersysteem kunnen uitlokken (allergische vlooiendermatitis)
    • ze andere organismen kunnen overbrengen die ziektes veroorzaken (bijv. door teken overgedragen ziektes)
    • ze overgebracht kunnen worden op mensen (bijv. Sarcoptes-mijten in het geval van schurft)
    • ze de relatie tussen mens en dier in de weg kunnen staan
    • dat onderdeel uitmaakt van het gezond houden van huisdieren

    De behandeling van ectoparasieten zal afhangen van het soort parasiet. Welke middelen nodig zijn om de parasiet te doden, hangt af van de parasiet zelf. Als uw hond een teek oploopt, kunt u uw hond het beste naar uw dierenarts brengen voor correcte verwijdering van de teek. Als er monddelen in de huid achterblijven, kunnen deze een ontsteking veroorzaken.

  • Er zijn talloze uitwendige parasieten die bij honden en katten voorkomen. Van alle uitwendige parasieten die op huisdieren worden aangetroffen, komen vlooien het vaakst voor. Een vlooienbesmetting is vervelend en kan gevaarlijk zijn voor dieren en hun eigenaren (zie ook het hoofdstuk over vlooien).

    Teken zijn bloedzuigende geleedpotigen die zich voeden op de gastheer. Ze kunnen een plaatselijke ontsteking veroorzaken bij verkeerde verwijdering en kunnen ziekten overbrengen.

    Er zijn ook allerlei mijtinfecties (schurft door Notoedres, Sarcoptes of Otodectesmijten) en andere parasitaire ziektes zoals cheyletiellose, trombiculose en demodicose die honden en katten kunnen treffen. Sommige van deze parasitaire ziektes zijn overdraagbaar op mensen: de zoönosen.

    Klinische verdenking op een besmetting wordt bevestigd door middel van verschillende routinematige dermatologische onderzoeken, zoals haaronderzoek, plakbandtest en onderzoek van huidafkrabsels, die worden uitgevoerd in de dierenartspraktijk.