Deze website maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verhogen.
U kunt meer lezen over cookies in onze disclaimer

Nederland

Demodexinfectie of demodicose

Demodex canis wordt beschouwd als een normaal onderdeel van het ecosysteem van de hondenhuid en wordt overgedragen tijdens het zogen. In sommige gevallen ontstaat een te grote populatie van deze mijt, waardoor een plaatselijke of gegeneraliseerde huidziekte optreedt. Dit vereist specifieke behandeling met een voor honden goedgekeurd geneesmiddel en behandeling van eventuele onderliggende ziektes.

Alles uitvouwen
  • Demodexmijten worden bij honden beschouwd als normale huidflora en kunnen bij de meeste honden in kleine aantallen worden aangetroffen zonder dat ze klinische symptomen veroorzaken. Ze verblijven hun hele leven in de holte van haarzakjes en dringen alleen bij ernstige infestaties ook de talgklieren binnen. Demodexmijten kunnen niet buiten hun gastheer overleven.

    Als Demodexmijten normaal kunnen voorkomen in de huid van honden, waarom gaat het dan soms zo fout? Daarbij spelen allerlei factoren mee en de genezing is dan ook niet simpelweg een kwestie van het doden van de mijten. Demodex canis wordt beschouwd als een normaal onderdeel van het ecosysteem van de hondenhuid en wordt overgedragen tijdens het zogen. Naarmate het immuunsysteem van een pup zich verder ontwikkelt, kan hij zelf met deze besmetting overweg: zijn immuunsysteem wordt weerbaarder zodat het lichaam in staat is om de klinische verschijnselen die de mijt veroorzaakt, te bestrijden.

    Demodicose kan zich uiten als een plaatselijke of een gegeneraliseerde huidziekte.

    Plaatselijke demodicose komt het meest voor bij jonge honden van minder dan 2 jaar oud. Typische verschijnselen zijn huidontstekingen en alopecia (kaalheid). Vaak zijn er kale plekken te zien op de kop en/of de voorpoten. Daarnaast kan pruritus (jeuk) en fijne huidschilfering optreden. Bij de meeste jonge honden geneest de ziekte spontaan. Sommige rassen lopen een groter risico op de ziekte op jonge leeftijd en de verschijnselen kunnen zich bij deze honden ook gemakkelijker over het hele lichaam uitbreiden.

    Gegeneraliseerde demodicose kan voorkomen op jonge en op volwassen leeftijd. Hierbij is het gehele lichaam betrokken en volgens de definitie moeten er verschijnselen zijn op meer dan zes plekken en/of de poten. De huidsymptomen variëren: zo kunnen bij honden mee-eters voorkomen, maar ook diepe huidinfecties en furunculose (puisten) met veel bloederig vocht en dikke korstvorming. Wanneer een hond op volwassen leeftijd demodicose ontwikkelt, speelt er meestal een predisponerende factor mee, bijvoorbeeld slechte voeding, stress, loopsheid, of infectie met andere in- of uitwendige parasieten. Daarnaast worden onderliggende ziektes, zoals hypothyreoïdie (verminderde werking van de schildklier), hyperadrenocorticisme (overproductie van cortisol in de bijnier), leishmaniose, tumoren en specifieke behandelingen die het immuunsysteem onderdukken (zoals behandeling met glucocorticoïden en chemotherapie) in verband gebracht met demodicose.

  • Het ziektemechanisme van demodicose is nog steeds niet volledig duidelijk, maar het is wel aangetoond dat honden met chronische gegeneraliseerde demodicose een verminderde immuunfunctie hebben. Sommige onderzoeken suggereren een genetische aanleg van bepaalde hondenrassen of -families, terwijl andere onderzoeken een afname van de immuunrespons laten zien die juist veroorzaakt wordt door de Demodexmijten zelf. Hoewel de erfelijke aard van gegeneraliseerde demodicose nog niet onomstotelijk is aangetoond, wordt met klem aangeraden om niet verder te fokken met teven die een nest met zieke pups hebben geworpen.

    Demodicose is zeldzaam bij katten. Aangezien Demodexmijten gastheerspecifiek zijn, lopen mensen geen risico op besmetting.

  • Demodicose is een diepe infectie en de mijten zijn niet te vinden op de huidoppervlakte en dus niet beschikbaar voor overdracht door contact. De diepe aard van de infectie is ook de reden dat de behandeling van gegeneraliseerde demodicose in de praktijk nog steeds een uitdaging is. Gegeneraliseerde demodicose werd van oudsher behandeld met Amitraz wassingen (inclusief volledige onderdompeling van de hond). Dit is echter niet erg praktisch, tijdrovend, en kan sloomheid en slaperigheid veroorzaken wanneer de hond de Amitraz binnenkrijgt.

    Een nieuwe ontwikkeling is de recent goedgekeurde medicatie voor honden in de vorm van een gemakkelijke maandelijkse spot-on (applicatie in de nek van de hond). Hiervan is aangetoond dat het werkzaam is voor de behandeling van demodicose. Honden die onder behandeling staan worden regelmatig gecontroleerd door de dierenarts en de behandeling moet nog enige tijd voortduren nadat de klinische tekenen zijn verdwenen. Bij voorkeur wordt doorgegaan tot het moment dat twee achtereenvolgende huidafkrabsels negatief zijn bevonden op de aanwezigheid van Demodexmijten.

  • Indien uw hond huidsymptomen vertoont zoals krabben, kale plekken, korsten enz, dan moet een dierenarts geraadpleegd worden.

    Wanneer aan een Demodexinfectie wordt gedacht, kan de dierenarts deze vrij eenvoudig diagnosticeren: in een huidafkrabsel zullen de mijten in grote aantallen te zien zijn. Dit huidafkrabsel moet diep genoeg afgenomen worden en wat capillaire serumachtig vocht bevatten. Dit is niet pijnlijk voor uw hond maar wel noodzakelijk om de einddiagnose te kunnen stellen en om onderscheid te kunnen maken met infecties met andere huidmijten (bijv. Sarcoptes-schurft). Voor of tijdens het afkrabben wordt er in de huid geknepen om ervoor te zorgen dat de Demodexmijten uit de haarzakjes komen. De huid of het afkrabinstrument kan nat en glad gemaakt worden met paraffineolie om het afnemen van het monster gemakkelijker te maken. Het monster wordt door uw dierenarts onder de microscoop onderzocht op de aanwezigheid van Demodexmijten.

     

    Bij gegeneraliseerde vormen van demodicose bij volwassen honden zal de dierenarts op zoek gaan naar mogelijke onderliggende oorzaken en/of geassocieerde ziektes.

Meest bekeken pagina's
  • Endoparasieten
  • Ectoparasieten
  • Vlooien